Od czasu do czasu trzeba sobie poprawić humor, nastrajając się melancholicznie ;-) Niektórzy czytają smutne wiersze, inni słuchają smutnej muzyki, jeszcze inni opowiadają sobie straszne historie. Ja, jako popapraniec – udekorowałem sobie pulpit tak, żebym czuł się przytłoczony na sam jego widok ;-D Do rzeczy:
Vs: Concave_dark
Tapeta: De_Freu
Ikony (dock): De_Freu
Ikony (shell): Radium
Tlen skin: s.Mire 1.2 (mod1)
Toolbar: Concave_dark
Programy: AveDesk, Tlen, foobar, OperaPs. oczywiście z tą melancholią to była ironia, bardzo przyjemnie się pracowało przy tym biureczku :)
Po dłuższej przerwie związanej z brakami w dostawie czasu – czas nadrobić zaległości. Jakiś czas temu postanowiłem zmienić sobie monitor na trochę większy i miałem mały dylemat. Mianowicie – wide czy normal? W końcu po podsumowaniu wszystkich “za” i “przeciw” zaryzykowałem “postawić” na nową modę i wybrałem LG Flatron Wide 22”. Zaowocowało to oczywiście zupełnie nowym podejściem do desktopu jako takiego i zmienienia paru swoich przyzwyczajeń. Po 2 tygodniach stwierdzam, że mój wybór jednak był trafny i wszystko śmiga tak jak powinno, a przejście zatwardziałego CRT’owca na LCD też nie było takie bolesne, z racji że ów monitor parametry ma całkiem-całkiem. Tyle by było tytułem wstępu, teraz przejdźmy do tego co najważniejsze – czyli co z tego wynika ;-) Desktop trzeba było przyszykować pod nową rozdzielczość (1680×1050) a przy okazji trochę odświeżyć. Oto efekty:
Windows:
GNU/Linux:
GTK: graphite-clearlooks
Ikony: echo
Tapeta: Linux HD moja, druga to “Corridors” z deviantArt
Emerald: QuickBlack (po lewej), Lux_lh-0.2 (po prawej)
Programy (wszystkie, które się pojawiały): Pidgin, Firefox, Conky, gdesklets, CompizFusion, htop, irssi, nano No i to by było na tyle jeśli chodzi o moje pierwsze desktopy-hd ;-)
Przyznam, że z miesiąca na miesiąc staję się coraz większym dziwakiem i ekscentrykiem jeśli chodzi o rzeczy otaczające mnie dookoła. Nie ważne czy to jest kwiatek w pokoju, plakat na ścianie czy pulpit komputera. Ważne jest, żebym za każdym razem patrząc na daną rzecz, mógł się uśmiechnąć do własnych myśli.
W ostatnim czasie rzadko korzystałem z Microsoft Windows, a kiedy już korzystałem to nawet nie w głowie mi było “przestrajanie” wyglądu na klimaty wiosenno-letnie. Przedział czasowy pomiędzy pierwszą serią a drugą to niecałe 2 miesiące.
Blue Peace
VS: ClearlkOrBlackTB
Ikony: Guide Sign Simple
Firefox skin: Midnightfox
Tlen: s.RhymeBX (mod 1)
Styler toolbar: osminimal
Programy: foobar, firefox, tlen, media player classic
Brakowało mi czystego, minimalistycznego i lekkiego środowiska pracy pod Windowsem i zacząłem się zastanawiać jak to skutecznie osiągnąć. Odpowiedź przyszła, kiedy znalazłem ikony Guide Sign Simple - połączyć wyraźnie zaznaczone kontury z przyjemnym niebieskim gradientem. Tak przygotowany shell sprawdzał się idealnie zarówno we wszystkich codziennych czynnościach jak i tych bardziej zaawansowanych. Wide screen? Czemu nie ;-). Wygodnie tak? Pomijając to, że za ekranami LCD nigdy nie przepadałem, trzeba się trochę na początku przyzwyczaić do tych “brakujących” pikseli w pionie. Cóż począć – wciskają nam zewsząd, że to “trendy”, że tak lepiej, że tak jest “HD”. Ja na to leję, bo mogę do końca życia patrzeć w kwadratowy monitor, jednak spróbować odmiany nie zaszkodzi ;-)
Siberia
VS: agroove
Ikony: Roughly Brown
Podróżując po deviantArt, zupełnie przypadkiem (jak to zazwyczaj w baśniach bywa) trafiłem bardzo interesującą pracę. Mianowicie “Siberia” autorstwa niejakiego Shineft’a. Art jak art – wykonany porządnie, z ciekawym zamysłem, z leksza “noise’ową” kolorystyką i… czymś jeszcze. To “coś” jest prawdopodobnie połączeniem wspomnień, przeróżnych myśli a także muzyki, która kojarzy mi się z tego typu obrazami. Mniejsza jednak już o to, ponieważ tapeta pomimo tego, że była świetna – nijak nie pasowała do ówczesnego wyglądu moich Okienek. Z tym jednak nie było problemu, ponieważ do takich prac, aż z miłą chęcią dobiera się “resztę składników”. Styl – agroove, innej możliwości nadal nie widzę, z ikon jako takich postanowiłem zrezygnować i zastąpić je deskletami. Roughly Brown sprawdził się w tej roli bardzo dobrze, polecam ustawić dla deskletów efekt “magnification”. Na drugim screenie widać desklet “Obi-San” w powiększeniu, ponieważ został zaznaczony kursorem. Inne efekty raczej z avedesk odpadają – nie pasowałyby do “klimatu” kompozycji a do tego mogły by spowodować zbytnią pamięciożerność. Taskbar na dole czy u góry? W sumie nie ma to większego znaczenia, jednak jeśli chodzi o wygodę korzystania z takiej kompozycji to myślę, że góra jest lepszym pomysłem. Na koniec mała niespodzianka związana z dock’iem. Zastanawiałem się czy warto z niego korzystać czy nie. Po podliczeniu wszystkich “za” i “przeciw” okazało się, że warto… tylko gdzie? Oczywiście można było przymknąć jedno oko i na siłę umieścić dock po prawej lub na górze, jednak w żadnej pozycji “nie leżał” mi tak jak powinien. W końcu przyszło oświecenie – zmniejszyć ikony w docku (również Roughly Brown) do granic przyzwoitości i schludnie umieścić je na jaśniejszym fragmencie tapety. Magnification ustawiłem na niewiele większy od rozmiaru podstawowego co również dało ciekawy efekt, ponieważ reakcja na “a hover” jest a nie jest ona agresywna (widać to na trzecim screenie).
I to by było wszystko na dziś ;-)
Bzz bzz
Dotychczas nie zamierzałem pisać tutaj o nowościach software’owych w ogóle. Log to log – szybko traci na ważności, jednak niektóre fakty warto odnotować. Postanowiłem zatem, że od tej pory – ważniejsze wydarzenia w świecie oprogramowania (a szczególnie Open Source) będę komentował w tej swoistej jaskini popaprańca :)
Thunderbird 2
Po długich oczekiwaniach, kolejnych wersjach “niestabilnych” i w końcu po wersji długo “męczonej” Release Candidate, dostaliśmy możliwość pobrania wersji stabilnej (2.0.0.0) Thunderbirda. Przyznam, że nowa wersja tego programu pocztowego była przeze mnie wyczekiwana z dużą niecierpliwością i nie mogąc się doczekać, zacząłem przygodę z nim od wersji beta2. To jest właśnie potęga programów opartych o Gecko – ich “niestabilne” są często o wiele bardziej stabilne od pełnoprawnych wydań programów konkurencyjnych. Dziś instalując oficjalne wydanie, przekonałem się, że kredyt zaufania, który kiedyś dałem Mozilli – dziś wraca z procentem. Od wersji RC co prawda niewiele się zmieniło, ale to nie wersje rozwojowe są używane przez rzecze użytkowników, zatem warto odnotować co się zmieniło od linii 1.5.x . Na pierwszy rzut oka zobaczymy odświeżony interfejs, który sprawia, że o wiele szybciej zorientujemy się w naszej poczcie, odbierzemy duże ilości wiadomości czy też wyślemy mail’a z załącznikami, robiąc to w dobrym humorze i stylu web2.0. To jednak tylko nowość kosmetyczna, ważniejszą na pewno nowością jest zaawansowany widok folderów, który pozwala w prosty sposób przedstawić ulubione, nieprzeczytane czy też ostatnio używane foldery, co jest szczególnie przydatną sprawą, kiedy obsługujemy więcej niż 2 skrzynki pocztowe poprzez klienta. Dla osób, które dziennie dostają ponad 100 maili jest także inna miła niespodzianka. Mianowicie – etykiety. Nie jest to jakieś odkrycie, ani też rewolucja, jednak przyznam, że bardzo przydatna sprawa. Wcześniej mogliśmy oznaczyć wiadomość jako “wybitnie ważną”, teraz mamy większe pole do popisu. Dane wiadomości możemy oznaczać jako: “ważne”, “praca”, “osobiste”, “do zrobienia” czy też “później”. Poprawia to ergonomię pracy, a w połączeniu z filtrowaniem wiadomości jest jeszcze bardziej wydajne. Zdarzyło Wam się kiedyś przeskoczyć z jednego maila do drugiego, po czym nie mogliście trafić na ten pierwszy? Teraz ten problem zniknął wraz z zaimplementowaniem prostego mechanizmu znanego chociażby z przeglądarek – “wstecz” i “dalej”. Przyjemnym udogodnieniem dla wielu ludzi, będzie nowy sposób powiadamiania o nowej poczcie. Nawet jeśli mamy zminimalizowanego Thunderbirda, to kiedy przychodzi do nas nowa poczta – ten fakt zostanie nam zakomunikowany poprzez mały popup w rogu ekranu wraz z adresem nadawcy i skrótem wiadomości. Idąc za nowymi trendami, w Thunderbirdzie został także ulepszony system wyszukiwania – mianowicie wyszukuje już w trakcie wpisywania słowa kluczowego, a nie jak to było do tej pory – po wciśnięciu enter’a. Przydatne jak przydatne – bardziej przyjemne, a to właśnie przyjemność i bezpieczeństwo korzystania ze skrzynki pocztowej są chyba największymi zaletami tego programu. Tym razem celowo skupiłem się na samych odczuciach z używania programu niż jego aspektach w kodzie. Dlaczego? Zdaję sobie sprawę, że ci, którzy przeglądają tego bloga – wpadają tu, aby zobaczyć coś nowego, czego mogą spróbować w swoich systemach operacyjnych, ewentualnie poznać mój punkt widzenia na daną dziedzinę informatyki. Ludzie, którzy natomiast szukają specjalistycznych raportów na temat silnika Gecko 1.8 (motor napędowy Firefoxa 2 i Thunderbirda 2) – znajdą je przecież na odpowiednich serwisach, których treści nie zamierzam powielać. Reasumując – korzystasz z poczty poprzez przeglądarkę internetową? Używasz zakazanych (czyt. Outlook) programów pocztowych? Nie wiesz jaki program wybrać? Spróbuj Thunderbirda! Zawsze przecież możesz go łatwo usunąć ;-)
Ps. nie – Mozilla nie zapłaciła za ten wpis, jakby kto pytał :)
Więcej info o Thunderbird 2.0: (link)
Download: (link)
Bzz bzz
